Η απόλαυση της οδήγησης: Τι μας προσφέρει πραγματική συγκίνηση στο τιμόνι;

Κάνε κλικ και δες περισσότερο
Flash.gr στην αναζήτηση της Google

Θυμάστε εκείνη τη στιγμή που στρίβεις σε μια όμορφη διαδρομή, τα χέρια κρατούν σταθερά το τιμόνι και ο υπόλοιπος κόσμος απλά εξαφανίζεται; Η καρδιά χτυπά λίγο πιο γρήγορα, το βλέμμα καρφώνεται στην επόμενη στροφή και μια αίσθηση απόλυτης ηρεμίας μέσα στην ένταση σας κατακλύζει. Αυτό το συναίσθημα το ονομάζουμε «οδηγική συγκίνηση».

Αλλά τι είναι αυτό που το προκαλεί πραγματικά; Είναι η υπερβολική ταχύτητα, η δύναμη του κινητήρα ή μήπως κάτι πολύ πιο βαθύ που συμβαίνει στο μυαλό μας; Μια νέα, πρωτοποριακή μελέτη της Castrol σε συνεργασία με την αγγλική εταιρεία νευροεπιστήμης Brainbox αποφάσισε να μετρήσει επιστημονικά αυτό που μέχρι σήμερα περιγράφαμε απλώς ως «συναίσθημα».

Η νευροεπιστήμη μπαίνει στην πίστα

Για να αποκωδικοποιήσουν το μυστικό της οδήγησης, οι ερευνητές εξόπλισαν τους συμμετέχοντες με συσκευές παρακολούθησης εγκεφαλικών κυμάτων (EEG), καρδιακού ρυθμού, εφίδρωσης του δέρματος και κίνησης των ματιών. Στη συνέχεια, τους υπέβαλαν σε πέντε διαφορετικά σενάρια σε ειδική πίστα: Από αργή εκτός δρόμου οδήγηση με Land Rover Defender, μέχρι γρήγορους γύρους με μια αγωνιστική McLaren Artura GT4, αλλά και την εμπειρία του να είσαι συνεπιβάτης δίπλα σε έναν επαγγελματία οδηγό.
Τα ευρήματα ανέτρεψαν έναν από τους μεγαλύτερους μύθους της αυτοκίνησης: Η πραγματική οδηγική απόλαυση δεν εξαρτάται από την τελική ταχύτητα.

Η χρυσή τομή: Η κατάσταση «Flow»

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, η συγκίνηση πίσω από το τιμόνι γεννιέται στη συνάντηση τριών παραγόντων:

• Της σωματικής διέγερσης: Η έντονη αίσθηση της επιτάχυνσης και των δυνάμεων που ασκούνται στο σώμα.

• Της πνευματικής εμπλοκής: Το πόσο αφοσιωμένος είναι ο εγκέφαλος στους χειρισμούς.

• Του συναισθηματικού ισοζυγίου: Η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στον ενθουσιασμό και τον φόβο.

Όταν αυτοί οι τρεις παράγοντες συντονιστούν στο μέγιστο βαθμό χωρίς να μας κατακλύσουν, ο οδηγός περνά σε μια νευροφυσιολογική κατάσταση «ροής» (flow state). Εκείνη τη στιγμή, ο εγκέφαλος λειτουργεί με απόλυτη εστίαση.

Στη δοκιμή με τη McLaren Artura GT4, οι οδηγοί παρουσίασαν την υψηλότερη συγκέντρωση: Ανοιγόκλειναν τα μάτια τους μόλις 2,5 φορές το λεπτό (έναντι των φυσιολογικών 15-20) και το βλέμμα τους ήταν «κλειδωμένο» στην ιδανική γραμμή της στροφής. Ο εγκέφαλος παρήγαγε ειδικά κύματα (theta), που υποδηλώνουν βαθιά εστίαση σε συνδυασμό με ήρεμη ετοιμότητα.

Όταν η έξαψη γίνεται φόβος

Τι συμβαίνει όμως όταν χάνεται ο έλεγχος; Η μελέτη έδειξε κάτι εξαιρετικά ενδιαφέρον κατά τη διάρκεια των γύρων όπου οι συμμετέχοντες ήταν απλοί συνεπιβάτες. Παρόλο που το αγωνιστικό αυτοκίνητο κινούνταν με πολύ υψηλές ταχύτητες, η εμπειρία βαθμολογήθηκε ως η λιγότερο απολαυστική.

Χωρίς το τιμόνι στα χέρια τους, οι εγκεφαλικές καταγραφές των επιβατών έδειξαν απότομη αύξηση των κυμάτων βήτα, που συνδέονται με το άγχος και το στρες. Τα μάτια τους κινούνταν νευρικά (40 ανοιγοκλεισίματα το λεπτό και 190 απότομες εστιάσεις), ενώ η καρδιά χτυπούσε γρήγορα. Ο εγκέφαλος δεν βίωνε απόλαυση, αλλά απειλή. Η ταχύτητα χωρίς έλεγχο μετατρέπει την έξαψη σε φόβο.

Η απόλαυση βρίσκεται στον έλεγχο, όχι στα χιλιόμετρα

Το πιο ενθαρρυντικό συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι η οδηγική συγκίνηση είναι προσβάσιμη σε όλους. Οι δοκιμές με τα καρτ σε μια τεχνική διαδρομή προσέφεραν στους συμμετέχοντες σχεδόν τα ίδια επίπεδα εστίασης και ικανοποίησης με τα πολυτελή supercars, παρόλο που οι ταχύτητες ήταν πολύ χαμηλότερες.

Δεν χρειάζεται λοιπόν να οδηγεί κανείς ένα πανάκριβο αγωνιστικό όχημα ή να ρισκάρει στους δημοσίους δρόμους για να νιώσει τη μαγεία της οδήγησης. Η πραγματική συγκίνηση δεν είναι θέμα ταχύτητας, αλλά σύνδεσης: είναι η στιγμή που ο οδηγός, το όχημα και ο δρόμος γίνονται ένα, σε περιβάλλον απόλυτου ελέγχου και ασφάλειας.

Κάνε κλικ και δες περισσότερο
Flash.gr στην αναζήτηση της Google